هر چند که قراره این درس رو با 10-11 پاس کنم،هرچند که چون 12 واحد بیشتر ندارم نمیتونم به استاد بگم منو بندازه تا ترم بعد دوباره برش دارم،هرچند"ح" که همیشه امید اول و آخرم بود گفته حاضره چندین صفحه توی متلب کد بزنه اما با نرمافزار این درس کار نکنه،هر چند که استاد قراره تو 200 نمرهی امتحانش 120 نمره از نرمافزار سوال بده، هرچند که الان اوضاعم خوب نیست اصلا و هنوز هیچ کدوم از درسهای دیگه امو هم شروع نکردم به خوندن. اما این درس با اختلاف زیادی لذتبخش ترین درس دوران زندگیم بود. پ.ن 1: اون نقطهی آبی الان وضعیت منه دقیقا :D پ.ن 2: باید اینو اینجا مینوشتم تا بعد از امتحان نزنم زیرش :)))) پ.ن 3: تا حالا فکر میکردم از کلاس دکتر "س" خوشم میاد،الان فهمیدم که عاشق کلاس دکتر مشایخی شدم،دیگه سر کلاس "استرمن" چه خبره خدا عالمه :)

1. به شدت به این اعتقاد دارم که هر کس باید جور انتخاب خودش برای زندگی را بکشد. آقا جان من هم ناراضیام،من هم دلم میخواهد سر به تن مدیر گروهمان نباشد که جوری برنامه میریزد که با 12-10 واحد باید 3-4 روز هفته را در دانشگاه ول بچرخیم. اما این نالههای تو روی مخم است،این که هر دفعه اول ترم وضع همین است و می آیی که آه فغان من متاهلم و از این رفت و آمد خسته شدهام و یکی به داد من برسد و نامزدم از دوری من تلف خواهد شد و... آخه کسی شما را مجبور نکرده بود در دوران لیسانس ازدواج کنی،آن هم در حالی که در خوابگاه زندگی میکردی. خب گیریم که همچین خبطی مرتکب شدی،الان باید مسئولیت کارت را بپذیری و خودت را با شرایط وفق بدهی،نه این که از زمین و زمان شکایت داشته باشی و توقع زیادی. نالههایت،نالههایت روی مخم هست عزیزجان. 2. از آن آدمهای روی مخی هستم که کار کمتر کسی را قبول دارند و هر مسئولیتی به کسی بسپارند،آخر سر نتیجهی نهایی را خودشان باید مطابق میلشان تغییر دهند،حتی اگر شده در حد این که نیم فاصلههای متن را درست کنند. :|